Operatie voor aambeien of speen (hemorroïden)

Print-Button

 

U heeft last van aambeien of speen en moet hiervoor een ingreep ondergaan.

In dit document proberen we enkele vragen te beantwoorden:

  • Wat zijn aambeien of speen?
  • Wat is de behandeling en wat mag u ervan verwachten?
  • Wat zijn de operatieve risico’s?

1. Wat zijn hemorroïden?
Iedereen heeft er… Hemorroïden (aambeien of speen) zijn een anatomische verzameling kussentjes, met een grote bloedtoevoer, die zich bevinden aan de binnenkant van de anus (aars). Wanneer de kussentjes tegen elkaar aanliggen, sluiten ze de anus lekdicht af en zorgen zo mee voor de continentie. Wanneer er (zoals bij spataders) veel druk op de kussentjes komt te staan kunnen ze uitrekken, daardoor uitzakken en zelfs naar buiten puilen. Dat kan aanleiding geven tot een ongemakkelijk of pijnlijk gevoel. Daarbij kan het bloed in de kussentjes gestuwd raken, waardoor hemorroïden makkelijk bloeden.
Ook kan er zich een bloedstolsel vormen in adertjes in de huid rond de anus. Dat is uitwendig voelbaar en pijnlijk. Dit wordt een getromboseerde hemorroïde genoemd.

2. Oorzaken van hemorroïden:aambeien
– Constipatie door vezelarme voeding en te weinig vochtopname (water drinken).
– Alcohol, kruiden en koffie.
– Zittend beroep (te weinig
lichaamsbeweging).
– Overgewicht.
– Zwangerschap.
– Erfelijkheid.

3. Wat is de behandeling en wat mag u ervan verwachten?
De meeste patiënten met aambeienklachten hebben baat bij dieetmaatregelen en leefregels (zie oorzaken). Wanneer desondanks dit de klachten toch voortduren, is verdere behandeling nodig. Geneesmiddelen zoals zalf en venotonica (= geneesmiddel om aderwand te verstevigen) kunnen helpen bij beperkte aambeien of in de acute fase. Plaatselijke behandeling zoals scleroserende injecties, elastiekligatuur worden vaak toegepast in het tweede stadium. Deze maatregelen zijn echter meestal van tijdelijke aard. Als de andere behandelingen niet helpen, of de aambeien puilen bij elke stoelgang of blijvend uit, komt u in aanmerking voor een meer definitieve chirurgische behandeling, zoals:
- Klassieke chirurgie: operatief verwijderen van de hemorroïdale kussentjes. De post-operatieve pijn duurt soms 3 to 4 weken en er is gedurende de hele periode wondzorg nodig.
Anopexie (PPH – Dr. Longo): bij deze techniek worden de hemorroïdale kussentjes terug op de juiste plaats gebracht. Zo wordt de functie van de hemorroïden in het anaal kanaal gevrijwaard. De postoperatieve pijn is veel minder hevig en korter en er is geen wondzorg nodig.
HAL (hemorroidal artery ligature): hierbij wordt de bloedtoevoer van de hemorroïden met de hulp van een speciale sonde onderbonden en verschrompelen deze tot hun normale volume. Ook hier is de postoperatieve pijn veel minder hevig en korter en er is geen wondzorg nodig.

Uw chirurg zal u adviseren welke techniek voor u het meest geschikt is.

4. Wat zijn de operatieve risico’s?
Geen enkele ingreep is zonder risico’s. Zo is bij de chirurgische behandeling voor aambeien ook de normale kans op complicaties aanwezig die bij een operatie altijd bestaan.
– nabloeding (u dient alle bloedverdunnende medicatie op voorhand te stoppen, raadpleeg hierover uw chirurg).
– urineretentie (=tijdelijk moeilijk wateren, waarvoor een sondage noodzakelijk kan zijn).
– laattijdige incontinentie.
– een zeldzame anale stenose of vernauwing.
– hoge koorts en infectie.

5. Wat mag u doen na het vertrek uit het ziekenhuis?
Elke proctologische ingreep kan pijn geven en mag met de gewone pijnmedicatie behandeld worden. Licht bloedverlies bij ontlasting of afvegen is als normaal te beschouwen. Er wordt aangeraden vezelrijke voeding te eten (veel groenten, fruit, bruin brood, zemelen) en veel water te drinken. Bij constipatie zal de chirurg u een laxeermiddel voorschrijven. Vermijden van alcohol en pikante voeding. Anale hygiëne (gewoon met water). Wondzorg zo nodig. Uw chirurg zal u hierover adviseren.

6. Wanneer moet u uw chirurg contacteren?
– aanhoudende koorts
– rillingen
– hevige anale pijn
– bloedverlies anaal met klonters

Dit document is niet volledig en geeft slechts een algemene informatie. U kan steeds terecht bij uw chirurg voor meer specifieke informatie.